Vrouwenbesnijdenis.

Vorige week sprak Jet Bussemakers bij Nova over het mogelijk maken van het bestraffen van ouders als zij hun dochters in het land van herkomst laten besnijden.

De ingreep zou noodzakelijk zijn om de seksuele verlangens van vrouwen te beteugelen. Onbesneden vrouwen worden losbandig en brengen mannen in verleiding waardoor de stabiliteit van de samenleving in gevaar wordt gebracht, zo luidt de veelgehoorde verklaring.

Wat is de stabiliteit van de samenleving dan waard als je die moet bereiken door een groot gedeelte van diezelfde samenleving te onderdrukken?
Het lijkt mij meer op een poging om een rationele verklaring te geven voor het feit dat je vrouwen als inferieure wezens ziet, noodzakelijk voor het voortbestaan van de soort maar meer ook niet.
Het lijkt er ook op dat vrouwen in die samenlevingen zich erin geschikt hebben dat ze nauwelijks rechten hebben en dat ze afschuwelijk verminkt worden om uit te sluiten dat ze ooit sexuele verlangens zullen hebben.
Besnijdenis komt in ongeveer 28 landen voor, dus niet alleen in Soedan en Somalië maar ook in landen in het Midden-Oosten, Azië en Indonesié.
De vrouwen verzetten zich daar veelal niet tegen omdat er een kans is dat ze verstoten worden of dat ze geen geschikte huwelijkspartner kunnen vinden.
Vrouwenbesnijdenis wordt niet genoemd in de Koran : het hoort ook niet tot de Islam al zijn de families waarin de vrouwen besneden worden wel Islamitisch.

Vrouwenbesnijdenis, ook wel bekend als opzettelijke genitale verminking, is gemeengoed in Egypte. Naar schatting is 95 procent van de vrouwen van vijftien jaar en ouder besneden, zo blijkt uit het meest recente volkingsonderzoek, de Demographic Health Survey van 2005. Vrouwenbesnijdenis in Egypte betekent veelal een incisie of gedeeltelijke afsnijding van de clitoris. De zogenaamde faraonische besnijdenis waarbij de schaamlippen worden weggesneden en de vagina, op een plasgaatje na, wordt dichtgenaaid, komt in Egypte nauwelijks voor. In Soedan en Somalië wel.

Aan het woord kwam een besneden jonge vrouw die vertelde dat har besnijdenis zonder verdoving plaatsvond en dat ze daar vreselijke pijnen aan had overgehouden bij het plassen. Een operatie in Nederland had daar een einde aan gemaakt.
Zij vroeg zich of men in het westen niets kon doen om aan die vreselijke toestanden een einde te maken.
Jet Bussemaker wil dat de ouders van meisjes die naar het (risico)land van herkomst gaan een contract laten lezen en ondertekenen waarin staat dat het in Nederland strafbaar is om meisjes te besnijden. Vervolgens wil ze alleen een medisch onderzoek voor meisjes bij wie er een risico bestaat dat ze besneden worden. Dit zou dan moeten blijken via een meldpunt.
Dit in tegenstelling tot de VVD die wil dat elk meisje dat naar een risicoland gaat bij terugkomst onderzocht wordt.
Het laatste lijkt me heel effectief al vraag ik me af of dat jaar in jaar uit , het hele jaar door, vol te houden is.
Volgens Jet Bussemaker werkt het systeem van het ondertekenen van die contracten goed in Frankrijk en zou het hier ook moeten werken.
De tijd zal het leren.


Citaten zijn overgenomen van de website van de wereldomroep.